26 Aralık 2011 Pazartesi
Hayatımın geri kalanı...
Hayatımı kimin darmadağın ettiğini hatırlamıyorum, muhtemelen bütün bunların sebebi ben olmalıyım. Yalnız bırakıldıkça herkesi küçümsemeye başladım, nasıl olsa kaybettiğim her şeyi sözcüklerle geri alacaktım. Ama bugün hangi noktadayım: Şu an önümde bir çizgi kokain olsaydı tereddütsüz çekerdim. Ya da şu an belimde asılı bir tabanca olsaydı, önüme çıkan herkesi hiç düşünmeden vururdum; hala kendimi öldüremeyecek kadar akılsız mıyım? Bugüne kadar neredeyse bütün eylemlerime ket vuran Tanrı düşüncesi şimdi nerede? Evet, bugün hayatımın geri kalanını nasıl yaşayacağımı seçeceğim gün.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
7 yorum:
Hayır, kendini öldürmeyecek kadar akıllısın.
Yazıların; Ödüllü yazarlardan geri değil, hatta ileri diyebilirim. Hem de bu yaşta... İleride bilgi birikimlerinin ve kalem kabiliyetinin hat safhaya çıkacağını da düşünecek olursak eğer uffff... Günümüzde ödüller sudan ucuz Aytuğ Kardeş. Şansın ve azıcık torpilin varsa bu evrende seni kimse tutamaz. Kalite ve kalem kabiliyeti o kadar önemli değil artık günümüzde'ki, bunlar sende zaten fazlasıyla var.. Şans, şans, şans, torpil, torpil, torpil, çevre çevre, çevre, bunlarda varsa hayatında,tamamsın.Yolun açık olsun...
Bütün bunların zerrresinin bile hayatının hiç bir evresinde olmadığı bi Şair. Bye...
yaşıtlarımlarımdan etkılenmem kolay kolay ama şu var senın bundan 3 yıl önce okudugum bir kaç yazın aklıma geldı gece gece bu yazınıda çok tuttum.. devam kardeş
çok kötü bir yalancısın
bol şans...
sanırım en çok yaralayan kendi seçimlerimizin sonuçlarını yaşıyor olmamız diye klişe gir giriş yapacaktım da kirişe tosladım.
seni hiç anlamayan insanlar için yazmak!
Yorum Gönder